NUK ve Elma Ormanı

NUK ve Elma Ormanı masalı, çocuklara paylaşmanın ve birlikte üretmenin önemini anlatır. Bir sabah Kirpi NUK, kırmızı, yeşil ve sarı elmalarla dolu bir ormana gelir. Ağaçların dalları o kadar yüklüdür ki, rüzgar estiğinde elmalar “şap” diye yere düşer.

Renkli Elma Ormanı

NUK neşeyle bir elmayı alıp kokladı: “Ne güzel kokuyor!” dedi. Fakat ileride iki sincap tartışıyordu. “Bu kırmızı elma benimdi!” diye bağırdı biri. Diğeri karşılık verdi: “Ama önce ben gördüm!” Derken bir tavşan da geldi: “Benim sepetime düşmüştü!”

NUK onları izledi ve içinden geçirdi: “Bu kadar güzel elmalar kavga için değil, dostluk için var.” Sessizce yaklaştı ve gülümseyerek dedi: “Ya hepiniz bir parça yeseniz? Belki birlikte daha tatlı olur.”

Tartışma ve Paylaşma Fikri

Hayvanlar şaşırdı. “Birlikte mi yemek?” Tavşan kulaklarını dikti, sincaplar birbirine baktı. NUK küçük patilerini çırptı: “Evet! Birlikte elmalardan çorba yapalım. Herkes bir şey katsın.”

Tilki bal getirdi, ayı biraz ceviz, sincaplar kuru üzüm, tavşan da nane yaprakları. NUK büyük bir yaprağın içine su doldurdu, hepsini karıştırdı. Güneş ışığı düşerken “meyve çorbası” parıl parıl parladı. Herkes tattı ve gözleri parladı.

Dostluk Meyve Çorbası

“Bu şimdiye kadar içtiğim en güzel şey!” dedi tavşan. “Belki de birlikte yaptığımız içindir,” diye ekledi NUK. Sincaplar gülümsedi: “Demek paylaşınca tat değişiyor.” Ayı koca bir kahkaha attı: “Paylaşınca her şey büyür!”

Güneş batarken orman meyve kokusuyla doldu. Hayvanlar el ele verip dans ettiler. NUK, gökyüzüne bakıp fısıldadı: “Bugün sadece karnımız değil, kalbimiz de doydu.”